ศัพท์การฟอกสีฟัน
เป็นศัพท์เกี่ยวกับวิธีและตัวยาที่ทำให้สีฟันสว่างขึ้น และอาการที่อาจเกิดขึ้นหลังจากนั้น
ศัพท์ 8 คำ
- ฟอกสีฟันTooth bleachingเป็นหัตถการที่ทำให้สีผิวฟันหรือสีภายในฟันสว่างขึ้นด้วยสารกลุ่มเปอร์ออกไซด์เป็นต้นฟอกสีฟัน
- ฟอกสีฟันโดยทันตแพทย์In-office bleachingเป็นวิธีฟอกสีฟันที่ทันตแพทย์ทาน้ำยาฟอกสีในกลุ่มไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ความเข้มข้นค่อนข้างสูงบนฟัน และปล่อยให้ออกฤทธิ์ตามเวลาที่กำหนดโดยป้องกันเหงือกไว้ฟอกสีฟัน
- ฟอกสีฟันด้วยตนเองที่บ้านAt-home bleachingเป็นวิธีฟอกสีฟันที่นำน้ำยาฟอกสีความเข้มข้นต่ำ (ส่วนใหญ่เป็นคาร์บาไมด์เปอร์ออกไซด์) ใส่ในถาดที่ทันตแพทย์พิมพ์ฟันทำเฉพาะบุคคล แล้วสวมที่บ้านตามเวลาที่กำหนดฟอกสีฟัน
- การฟอกสีฟันด้วยแสงLight-activated bleachingเป็นวิธีที่หลังจากทาน้ำยาฟอกสีฟันในการฟอกสีฟันโดยทันตแพทย์ จะฉายแสง เช่น LED ฮาโลเจน หรือเลเซอร์ ร่วมด้วยฟอกสีฟัน
- ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์Hydrogen peroxideเป็นสารออกซิไดซ์ที่ใช้เป็นส่วนประกอบหลักของผลิตภัณฑ์ฟอกสีฟัน อธิบายกันว่าซึมเข้าไปในฟันและแยกโมเลกุลที่ให้สีออกเป็นชิ้นเล็ก ทำให้ฟันขาวขึ้นฟอกสีฟัน
- คาร์บาไมด์เปอร์ออกไซด์Carbamide peroxideเป็นสารที่ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์รวมกับยูเรีย ค่อย ๆ สลายตัวในช่องปากและปล่อยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ออกมาฟอกสีฟัน
- อาการเสียวฟันหลังฟอกสีฟันBleaching-induced tooth sensitivityเป็นอาการที่ฟันเสียวหรือแปลบชั่วคราวเมื่อสัมผัสของเย็นหรืออากาศ ในระหว่างหรือหลังการฟอกสีฟันฟอกสีฟัน
- ฟอกสีฟันภายในNon-vital Teeth Whiteningเป็นวิธีที่ใช้กับฟันที่เนื้อเยื่อโพรงประสาทฟัน (ประสาทฟัน) ตายและเปลี่ยนเป็นสีคล้ำจากด้านใน (ฟันที่ไม่มีชีวิต) โดยรักษาคลองรากฟันให้เสร็จก่อน แล้วอุดส่วนล่างให้ปิด จากนั้นใส่น้ำยาฟอกสีฟันในช่องว่างภายในฟัน (ห้องโพรงประสาทฟัน) เพื่อให้สีสว่างขึ้นจากด้านใน หรือเรียกว่า «การฟอกสีฟันจากภายใน»ฟอกสีฟัน
หมวดอื่น
คำอธิบายศัพท์นี้เป็นข้อมูลทางการแพทย์ทั่วไปและไม่สามารถใช้แทนการวินิจฉัยของแต่ละบุคคล การตัดสินใจว่าจะรักษาหรือไม่และด้วยวิธีใดจะทำหลังการตรวจและการปรึกษา